Rusland een bedreiging?

 Op 23 februari werd voor het Haagsch College door Christ Klep een voordracht gehouden over de militaire verhouding tussen Rusland en de NAVO. De heer Klep is militair historicus en gastdocent aan verschillende universiteiten. Hieronder volgt een uittreksel van zijn voordracht. Zij betoog wordt ondersteund door een artikel van Menno Steketee in NRC-Handelsblad van 14-15 februari 2015, getiteld ,,Militaire Ketelmuziek”.

 Het behoeft geen betoog dat het hier een onderwerp betreft dat naast veel andere internationale woelingen in de algemene belangstelling staat.

 Klep aan het woord. Er kunnen op dit onderwerp drie hoofdelementen worden onderscheiden: 

  1. het algemeen buitenlandbeleid van Rusland en de rol die het militair element erin speelt;
  2. de maskerade waarachter de bedoelingen, planning en uitvoering van het militair beleid verborgen worden gehouden, misleiding;
  3. de modernisering van het militair apparaat.

 Ad 1. Te beginnen met het buitenlandbeleid. De achtergrond hiervan is de wil om Rusland weer als grote mogendheid op de kaart te zetten. Het gevoel bestaat dat Rusland na het uiteenvallen van de machtige Sowjet Unie verworden is tot een schaduw van wat het geweest is. Dat is natuurlijk ook zo. Vandaar ook het streven om samen met de landen van de voormalige Sowjet Unie – voorzover de niet tot de EU zijn toegetreden — tot een Euraziatische economische gemeenschap te komen waarin Rusland zijn centrale positie weer kan innemen. Bij dit streven vond Rusland de plannen van de Oekraïne om een vrijhandelsassociatie met de EU aan te gaan op zijn weg.

 Wat het militair element in het buitenlandbeleid betreft, dit is onderworpen aan de driedimensionale ,,matrix”:  tijd – niveau – locatie

 Locatie, voorbeeld de Krim

Tijd, voorbeeld: wanneer iedereen bezig is met andere dingen

Niveau, voorbeeld: militair ingrijpen of groene mannetjes

 Ad 2. De maskerade is duidelijk waarneembaar bij de Krim: doen alsof je met iets anders bezig bent, maar pas later blijkt dan wat er aan de hand was. De groene mannetjes kwamen zo maar uit het niets. De Russische regering wist van de Prins geen kwaad ….

 Ad 3. Modernisering van het militair apparaat. Veel hardware is verouderd, dateert nog uit de sowjettijd. Er is nieuw budget uitgetrokken voor vernieuwing. Men mag zich wel afvragen welke mogelijkheden er zijn voor de opbouw van een militaire apparaat met voldoende slagkracht in een land met een nationaal product gelijk of kleiner dan dat van bijvoorbeeld Italië. Men werkt aan meer tanks en zwaar materieel, vliegtuigen, helicopters, zeevloot, onderzeeërs, enz. Maar of het toereikend is voor zo’n groot land?

 Het landleger zal worden opgebouwd in kleinere eenheden, om de flexibiliteit te verhogen na de teleurstellende ervaringen bij de inval in Georgië.

 Men zit met een probleem van voldoende opgeleid en geoefend personeel. Er is wel dienstplicht van een jaar, maar dat is niet toereikend voor een goede opleiding en dito oefening. Daarbij komt dat er veel uitvallers zijn bij de keuring wegens onvoldoende gezondheid en geletterdheid.

 Het komt erop neer dat Rusland wel iets kan uitrichten in lokale conflicten, of speldeprikken kan uitdelen, maar in een grotere oorlog onvoldoende slagkracht kan laten zien.

 Conclusie:

 Ad 1. de bovengenoemde matrix is een goed werkend instrument voor de planning van militaire activiteiten;

Ad 2. de maskerade (misleiding) brengt altijd zijn vruchten op;

Ad 3. de modernisering laat nog te wensen over.

 Voorlopig vormt Rusland dus geen serieuze militaire bedreiging.

 Tot zover Klep.

 Men zou inderdaad meer aandacht mogen hebben voor het element van maskerade waar Steketee in zijn artikel ook op wijst. Het buitenlandbeleid van Rusland in het algemeen en het militaire buitenlandbeleid in het bijzonder is erop gericht Rusland groter en machtiger voor te stellen dan het in werkelijkheid is. En dat terwijl het nationaal product kleiner is dan dat van een middelgroot Europees land als Italië en dat terwijl de grenzen die bewaakt zouden moeten worden onmetelijk veel langer zijn.

 Ook doet Putin zich ook onschuldiger voor dan hij is door te zeggen dat het niet zijn leger is dat de ,,rebellen” in het oosten van de Oekraïne met materieel en mankracht ondersteunt.

 Inderdaad zal Putin wel uitkijken om het tot een militair treffen met de NATO te laten komen. Want als Rusland klop krijgt is het ook met Putin gedaan.

 Geplaatst 1 maart 2015

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.