Het Oekraïnespel (2)

Sedert  ik het eerste stuk over dit onderwerp in augustus 2014 schreef is er veel en niet veel veranderd. Niet veel veranderd is dat de posities ongewijzigd zijn: de oorlog tussen het Oekraïense leger en de strijdkrachten van de opstandelingen gaat onverminderd voort ondanks wapenstilstand afspraken (die kennelijk over de hoofden van de betrokken strijdkrachten werden gemaakt) en de sancties die de VS en in het voetspoor van de VS door de EU werden opgelegd, en die inmiddels zelfs zijn versterkt, leiden niet tot een vermindering van de steun vanuit Rusland aan de opstandelingen. Wat wel bereikt is een verarming in Rusland en nog meer in de OekraÏne, waar deze winter een noodsituatie dreigt. Ook is is de stemming tussen partijen verslechterd. De westerse mogendheden kijken op hun neus dat het gewenste resultaat niet wordt bereikt. Elke psycholoog had overigens kunnen weten dat een man als Putin niet geneigd is het Westen gelijk te geven en zijn politiek zou gaan wijzigen.  Politici zijn niet altijd de bekwaamste psychologen. Inderdaad neemt Putin nu integendeel  actie om te laten zien dat er niet met Rusland te spotten valt, zoals blijkt uit oefeningen met militaire vliegtuigen en vlootbewegingen in het Oostzeegebied en de Atlantische oceaan.  

Een en ander leidt niet tot gerustheid.  Niemand weer waar een kleine misrekening of een ongelukkig voorval toe kan leiden. Wat was de aanleiding tot de oorlog in 1870 tussen Frankrijk en Duitsland? Wat was de aanleiding tot WO1?  We weten het: één gebeurtenis van ondergeschikt belang kan een niet te stuiten kettingreactie tot gevolg hebben. Het hoeft niet, maar het kan wel. 

Geplaatst 15 november 2014

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.